Leasing międzynarodowy
Transakcja leasingowa występuje nie tylko w obrocie krajowym, ale i mię- 98 dzynarodowym, stąd też od szeregu lat prowadzono prace nad ujednoliceniem regulacji odnośnie do leasingu międzynarodowego. Efektem tych prac prowadzonych przez Międzynarodowy Instytut Unifikacji Prawa Prywatnego (UNIDROIT) w Rzymie, był projekt konwencji o międzynarodowym leasingu finansowanym. Projekt ten (po pewnych zmianach i uzupełnieniach) został przyjęty na konferencji dyplomatycznej w Ottawie 28.5.1988 r. Aczkolwiek Polska nie jest stroną tej konwencji, niemniej zawarte w niej postanowienia oraz zasady, na których się opiera i którym hołduje, są niezwykle ważne dla międzynarodowych transakcji leasingowych. Mogą one (i powinny) w związku z tym wpływać na kształtowanie praw i obowiązków stron w tych transakcjach. Należałoby podkreślić także, że konwencja uregulowała minimalne ramy prawne dla międzynarodowego leasingu finansowanego. Przyjęła ona zasadę, że zagadnienia wyraźnie w niej nie rozstrzygnięte należy rozwiązywać zgodnie z zasadami, na których się opiera, a w ich braku - zgodnie z prawem właściwym, ustalonym według norm kolizyjnych prawa prywatnego międzynarodowego. Jedną zaś z naczelnych zasad, której hołduje konwencja, jest zasada swobody stron w wyborze prawa właściwego dla leasingu oraz zasada swobody stron w kształtowaniu treści tej transakcji. W związku z tym strony mogą, ale nie muszą, stosować Konwencję. Jeśli zaś strony ją stosują, mogą zmieniać lub nawet „uchylać” niektóre jej postanowienia.